فقر

 

شهر پر آشوب دل فریاد وانفسای ماست

سینه مالا مال درد از فقرجان فرسای ماست

 

بر در و دیوار در د آلود این دارالجنون

مشت کوبان از غضب با پنجه سایی های ماست

 

گفتمش چون از سر ما بر نداری دست و گفت

چون در آن کنج نهانی خانه دل جای ماست

 

گفتمش آنجا مکان دلربایی نیک خوست

گفت استاد قدر گفتا که این ماوای ماست

 

 

دلِ تنگ

امام علی(ع) می فرماید :

هر کس که دو روزش مساوی باشد باخته است

 

 

دلُم تنگِ  دلُم تنگِ  دلِ تنگ

 اسیر هاون و سنگِ دلِ تنگ

 

که را گویم دلِ سر گشته ی مُو

رفیق ِ از دو پا لَنگِ  دلِ تنگ

 

مرو سنگی بزن ، نذرت ادا شه

سزاوار تلی سنگِ دلِ تنگ 

 

(غمِ عشقِت بیابون پرورُم کِرد)

سی تو با سینه می جنگِ دلِ تنگ

 

دلُم لنگِ دلی سنگِ پر از رنگ

چقدر ننگِ که  یک رنگِ ... دلِ تنگ

 

چرا کوک می کنی ساز دلُم ر ِ

چو می دونی بد آهنگ ِ دلِ تنگ