امام علی(ع) می فرماید :
هیچ چیز را ندیدم مگر اینکه خدا را قبل از آن بعد از آن و با آن مشاهده کردم    

 

عزيزم هيچ ميداني  

 كه زيبـايي چرا زيبـاست

نمي پرسي نـگاه  نازنينـان 

ازچه رو گيـراست

بساط شورو شيدايي

زنـاز شصت كي برجاست

چه سرّي بين بوس و

اين لب و آن خيزران برپاست

تو از خود  هيچ پرسيدي

چرا  هر جا خدا با ماست

و عكس روي بیتایش

چرا درجام ما پيداست

تو يادي  ميـكني  از  آن 

  دَم   گـرم  خُـم  يـزدان

مَلَك در حسرتي پنهان

و حق گفتا كه او بيتاست

مگر از خاطرت رفته 

 كه زيبايي ي  كي  زيباست

مگر ديگر  نمي بيني ؟ 

دو چشمت بازِ نابـيناست

عزيزم او كنون اينجاست

چقدرزيبـاچقدر زيبـاست

فغان كين چشم نابيناست 

امان زين دل كه ناگيراست