سرخی شفق
روح من محتاج دیرینه است اینک می بریز
جان من زندانی سینه است اینک می بریز
قلب من تابیده بر این سرخی رنگ شفق
روی او همرنگ آیینه است اینک می بریز
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۰ ساعت 21:11 توسط عليرضا زارعي نژاد
|
حمد و سپاس معبودی را سزاست که اولین و بزرگترین سوگند گذار قلم است و برای اهل قلم شرافتی خاص و جایگاهی ممتاز قایل.